Σάββατο, Ιανουαρίου 05, 2008,1:22 π.μ.
Ακυρώθηκε πρώτη φορά στη 30ετή του ιστορία το ράλι Ντακάρ!
Κι ενώ σε λίγες ώρες θα ξεκινούσε το φημισμένο ράλι της ερήμου, ράλι Ντακάρ 2008, αυτή τη φορά από τη Λισσαβόνα, τελικά οι διοργανωτές αποφάσισαν να το ακυρώσουν. Ο λόγος είναι ότι υπήρχε έντονη ανησυχία για την ασφάλεια του αγώνα και των συμμετεχόντων μετά τη δολοφονία και τη ληστεία 4 γάλλων τουριστών (μεταξύ των και δύο παιδιά) την παραμονή των Χριστουγέννων στη Μαυριτανία. Οι αρχές υποπτεύονται ότι οι δράστες ήταν μέλη μιας οργάνωσης που συνδέεται με την Αλ Κάιντα, ενώ επίσης αναφέρεται πως υπήρχε συγκεκριμένη απειλή της Αλ Κάιντα κατά του αγώνα σύμφωνα με πληροφορίες των γαλλικών μυστικών υπηρεσιών.

Ετικέτες

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 0 comments
Τετάρτη, Οκτωβρίου 31, 2007,5:03 μ.μ.
Τελικά είναι αθώοι!
Και ναι, η ελληνική δικαιοσύνη, όπως αναφέρει σήμερα η Καθημερινή, απεφάνθη πως οι έλληνες πρωταθλητές και προπονητές που εμπλέκονταν στο σκάνδαλο ντόπινγκ της Balco δεν έχουν τελικά καμία σχέση με αυτό. Άρα τα όσα στοιχεία αποκαλύφθηκαν από την Αμερικάνικη δικαιοσύνη και μας παρουσίαζε εκτενώς ο «Ιός της Κυριακής» της Ελευθεροτυπίας μέχρι σήμερα είναι αναληθή! Όπως, φαίνεται τέτοια στοιχεία και οι ομολογίες των κατηγορούμενων δεν είναι αρκετά για τη Δικαιοσύνη στη χώρα μας ώστε να προκύψει κάτι μεμπτό, κι η υπόθεση λοιπόν παίρνει μόνιμη άδεια στο αρχείο. Συνεπώς, και εκείνο το περιβόητο ατύχημα-σπαζοκεφαλιά συνέβη και όλοι καθαροί με την «καθαρή».

Και αφού η ελληνική ψυχή βγήκε αλώβητη για ακόμη μια φορά (πάρτε τα ρε εσείς οι ανθέλληνες!@##$), ας ετοιμαστούμε όλοι να πανηγυρίσουμε το χρωστούμενο χρυσό μετάλλιο της Θάνου από το Σίδνεϊ και ας ετοιμαστούν οι αρχές να την κάνουν και Πτέραρχο. Επιτέλους, τώρα που έρχονται και οι Ολυμπιακοί το καλοκαίρι στο Πεκίνο, θα μπορέσουμε να ξανασυγκινηθούμε με τους υπερ-πρωταθλητές μας. Ζήτω!!!

Ετικέτες

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 2 comments
Κυριακή, Σεπτεμβρίου 16, 2007,11:13 μ.μ.
Έφυγε ξαφνικά ο ιπτάμενος Σκότος...

Στην παρέα των μεγάλων οδηγών εκεί ψιλά (Senna, Toivonen, Betega, Burns, κ.α.) προστέθηκε άλλος ένας μεγάλος, ο Colin McRae. Έχασε τη ζωή του μαζί με τον 5χρονο γιο του, ένα 6χρονο αγοράκι και ένα στενό του φίλο μετά από πτώση του ελικόπτερού του κοντά στο σπίτι του στη Σκοτία.


Περισσότερα:


http://www.rally.gr/default.asp?menu_code=main-article&race_id=0&article_id=12933


http://news.bbc.co.uk/1/hi/scotland/glasgow_and_west/6997869.stm


http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/motorsport/6997241.stm


http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/motorsport/world_rally/6997071.stm

Ετικέτες

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 0 comments
Κυριακή, Μαΐου 20, 2007,10:49 μ.μ.
Ο τελικός ξεκίνησε!
Κυριακή μεσημέρι πλατεία Αβησσυνίας, Μοναστηράκι. Οι πρώτες ψιχάλες έχουν κάνει πάλι την εμφάνισή τους μετά από ένα χαρούμενο διάστημα με ήλιο. Ο κόσμος, αρκετός (ειδικά τουρίστες), μπερδεύεται αρμονικά με τους δεκάδες μικροπωλητές. Εκεί ανάμεσα και οι πρώτοι Αγγλάρες της Λίβερπουλ. Άφθονη μπίρα και κρύα αστεία μεταξύ τους. Κάποιοι απ’ αυτούς πίνουν Μύθο σε ένα από τα καφέ της πλατείας φορώντας χαρακτηριστικά καρό καπελάκια τύπου burberry, ενώ κάποιοι άλλοι έξω από το εκκλησάκι έχουν αναρτήσει πανό γι αυτούς που τους αμφισβητούσαν ότι μπορεί να είναι νικητές, και φυσικά πίνουν ασταμάτητα.
Ξαφνικά ένας βγάζει μια μπάλα με το σήμα της ΑΕΚ και αρχίζουν να ανταλλάσσουν πάσες και κεφαλιές μεταξύ τους, κραδαίνοντας πάντα ένα κουτάκι μπίρα. Δεν αργούν να μπουν και κάνα δύο πιτσιρικάδες. Η μπάλα υψώνεται, ξεφεύγει. Περαστικός πασάρει. Επιστρέφει. Υψώνεται ξανά ψιλά στον ουρανό. Η ομάδα μεγαλώνει. Έρχονται και οι υπόλοιποι Άγγλοι από τη διπλανή καφετέρια. Εκεί που είχαν περιοριστεί σε μια άκρη της πλατείας, αρχίζουν να έρχονται στο κέντρο. Κλοτσάνε τη μπάλα κι όπου πάει. Στα περίπτερα, στις τζαμαρίες, σε κάνα κεφάλι αφηρημένου περαστικού. Πέφτει γέλιο. Ένας τύπος τσατίζεται. Μου μυρίζει σύρραξη. Μια κυρία απειλεί ότι θα καλέσει την αστυνομία. Οι περισσότεροι όμως διασκεδάζουν με το θέαμα και δεν διαμαρτύρονται. Ακόμη και όσοι κάθονται στις καφετέριες και προσγειώνεται η μπάλα απρόσμενα στις ομπρέλες από πάνω τους. Ξεθαρρεύουν και άλλοι παρευρισκόμενοι. Πρώτοι απ όλους γλυκαίνονται οι αφρικανοί μικροπωλητές. Εκεί που περιμένουν να πουλήσουν καμιά τσάντα ρίχνουν και καμιά κεφαλιά. Η ατμόσφαιρα ζεσταίνεται. Οι άγγλοι, μεθυσμένοι, επιφημούν όσους χτυπούν τη μπάλα. Το θέαμα έχει πια μεταφερθεί εκεί. Ακόμη και οι Περουβιανοί μουσικοί τα μαζεύουν, μήπως και φάνε και καμιά μπάλα στο κεφάλι. Άσε που πια κανείς δεν ενδιαφέρεται. Όλο και περισσότεροι περαστικοί σταματούν να θαυμάσουν το παράξενο θέαμα. Να σου και κάποιοι της δημοτικής αστυνομίας. Οι αφρικανοί μαζεύουν τους μπόγους κι απομακρύνονται. Κάποιοι από αυτούς έχουν απορροφηθεί τόσο στο παιχνίδι που δεν τους παίρνουν χαμπάρι. Δεν πειράζουν τελικά κανένα. Το πανηγύρι συνεχίζεται. Η πλατεία έχει μετατραπεί σε αλάνα και όλοι σε παιδιά. Οι αφρικανοί μετά από λίγο επιστρέφουν. Δεν απλώνουν την πραμάτεια τους, αλλά προτιμούν τα βολέ. Η ατμόσφαιρα γίνεται ακόμη πιο πανηγυρική όταν ξεκινούν να παίζουν μουσική κάτι Βούλγαροι τσιγγάνοι. Το σκηνικό μοιάζει σαν ταινία του Κουστουρίτσα. Μακάρι η ατμόσφαιρα να παραμείνει έτσι μέχρι την Τετάρτη; τη μέρα του μεγάλου τελικού.

Ετικέτες ,

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 0 comments
Σάββατο, Μαρτίου 24, 2007,1:12 π.μ.
Η σειρά του Μουνιόθ...
Κι εκεί που μετά την νίκη μέσα στο Καραϊσκάκη, αποθέωναν τον Μουνιόθ και έλεγαν ότι υπογράφει συμβόλαιο για τα επόμενα χρόνια και να φτιάξει τον ΠΑΟ του αύριο, οι δύο απανωτές γκέλες, αλλά και όποια άλλη ακολουθήσει, δείχνει, για ακόμη μια φορά, πως στο Ελλαδιστάν και αυτός μάλλον θα φύγει νύχτα και μπορεί και κυνηγημένος. Τουλάχιστον, ακόμα δεν γίναμε Πακιστάν, όπου ο βρετανός προπονητής της εθνικής ομάδας κρίκετ βρέθηκε στραγγαλισμένος σε ξενοδοχείο της Τζαμάικα, αφού πρώτα η ομάδα του αποκλείστηκε από το παγκόσμιο κύπελλο από την υποδεέστερη Ιρλανδία. Πάντως, έχω την αμυδρά εντύπωση ότι δεν απέχουμε και πολύ.

Ετικέτες

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 0 comments
Τρίτη, Σεπτεμβρίου 05, 2006,11:17 π.μ.
Mundobasket: Ο Ορφανός, ο Χατζηγεωργίου και τ’ άλλα παιδιά...
Κι εκεί που ήταν όλα έτοιμα για να επαναληφθεί η εμποροπανήγυρις του Euro μετά από δύο χρόνια, εκεί που η κυβέρνηση ήταν έτοιμη να πάρει βαθιά ανάσα, εκμεταλλευόμενη για ακόμη μια φορά το θεόσταλτο δώρο – θρίαμβο εθνικής ομάδας, ευκαιρία δηλαδή για να υποβαθμιστούν τα φλέγοντα θέματα που την αφορούν (βλέπε που χου ΔΕΘ), εκεί που ο Ψωμιάδης θα έκανε κωλοτούμπες στο Λευκό Πύργο, εκεί που τα media είχαν βρει θέμα θριαμβολογίας τουλάχιστον για τον επόμενο μήνα, κι εκεί που η εθνική υπερηφάνεια θα χτύπαγε limit-up, έρχεται η Ισπανία και βάζει απότομα τέλος λίγο πριν την προγραμματισμένη ώρα έναρξης της εθνικής εορτής. Δηλαδή, όχι ακριβώς, αφού αμέσως μετά την ήττα-κόλαφο της Εθνικής στον τελικό, ακολούθησαν πανηγύρια σε διάφορες πλατείες για το ασημένιο και για τη νίκη επί των αμερικανών. Τα κανάλια άμεσα υποβάθμισαν το κάζο της εθνικής μας ομάδας (δηλαδή την απίστευτη νίκη των Ισπανών) και την έκαναν γυριστή ώστε να μην θιχτεί με τίποτα η υπερηφάνεια και ο εγωισμός μας, και να βγούμε τελικά πάλι από πάνω. Τόση προετοιμασία είχαν κάνει άλλωστε. Βεβαίως, δεν έχασαν και την ευκαιρία διάφοροι κάφροι ελληναράδες να βγάλουν τη βαρβατίλα τους σε κάτι φουκαράδες μετανάστες.

Η κυβέρνηση μάλιστα μυρίστηκε πιθανή επιτυχία της Εθνικής και πρόλαβε να στείλει τον υφυπουργό αθλητισμού στο Τόκιο να μοιράσει μπαγιάτικες επιταγές στους παίκτες...για την πρωτιά της ομάδας στο Ευρωμπάσκετ πέρυσι. Μαζί με τα media επισκέφτηκε και τον Ζήση στο νοσοκομείο για να του απαλύνει τον πόνο με την ευρω-επιταγή. Τουτέστιν άριστο δείγμα μικροπολιτικής κουλτούρας.

Ναι είναι σημαντικό το ασημένιο μετάλλιο σε ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα. Ναι είναι σημαντική η νίκη απέναντι στους αστέρες του NBA. Κι ο ενθουσιασμός καλός είναι και δικαιολογείται. Όμως είναι άξιο λόγου και σχολιασμού η ήττα της εθνικής μας ομάδος από τους Ισπανούς και με τον τρόπο που αυτή επήλθε. Πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι και να μην παραμυθιαζόμαστε. Όπως λέει πολύ σωστά ο συνάδελφος blogger Li@kos στο post του, έτσι όπως κατέβηκε η εθνική στο γήπεδο δεν άξιζε με τίποτα το χρυσό. Είναι απαράδεκτος ο τρόπος που προπαγάνδιζαν και θεοποιούσαν πολλοί αθλητικοί ρεπόρτερ όλες αυτές τις μέρες την εθνικής μας ομάδα και εσκεμμένα δεν αναφερόντουσαν στο πραγματικό φαβορί της διοργάνωσης, την Ισπανία, και παρουσίαζαν τους αμερικανούς ως την απόλυτη ομάδα, την οποία φυσικά αφού νικήσαμε και με την Ισπανία χωρίς τον Gasol, το χρυσό ήταν δικό μας. Δεν νομίζω να είμαι ο μόνος που άκουγε τον Σκουντή με περίσσια αλαζονεία να δηλώνει μετά την νίκη μας επί της Αμερικής, ότι η Ισπανία είναι μια τυπική υπόθεση και ότι αυτή η υπερομάδα δεν χάνει με τίποτα το χρυσό. Ο δε έτερος φαφλατάς, ο Χατζηγεωργίου, χτύπησε limit-up αμετροέπειας και ασυναρτητολογίας. Τι να πει κανείς για αυτά που ξεστόμιζε στον τελικό. Ο Βαγγέλης Ιωάννου πως άντεξε; Καλά εκεί στην ΕΡΤ δεν υπάρχει κάποιος που να του πει με το καλό να πάει σπίτι του; Γιατί πρέπει να τον τρώμε στη μάπα; Πληρώνουμε την ΕΡΤ και δικαιούμαστε νομίζω να έχουμε λόγο (...πολλά θέλω, το ξέρω). Ευτυχώς που υπάρχει κι ο Φουντής στην Κυριακάτικη που τους τα λέει ένα χεράκι. Κρίμα πάντως γιατί κάποτε ο Σκουντής επί εποχές Τριπόντου ήταν πραγματικός μπασκετάνθρωπος.

Δυστυχώς όμως, η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική από αυτή του Σκουντή-Χατζηγεωργίου. Η παρέα των Navarro, Garbajosa, Gasol ήταν ένα επίπεδο παραπάνω από εμάς. Η ανωτερότητα της ισπανικής ομάδας φάνηκε στο γήπεδο. Ούτε μας αδίκησε η τύχη. Ούτε ήταν μια άτυχη στιγμή. Οι τύποι έπαιξαν διαστημικό μπάσκετ και τι σύμπτωση, μας νίκησαν με το βασικό μας όπλο, την ασφυχτική άμυνα. Έδειξαν πως η δική τους άμυνα ήταν τελικά η καλύτερη και όχι η δική μας. Το σύστημα με παγίδες οδήγησε τους παίκτες σε σωρεία λαθών και σε άθλια ποσοστά (38% στα δίποντα και 24% στα τρίποντα). Δεν πέρναγε ούτε κουνούπι. Φάνηκε πως η Ισπανία παίζει και χωρίς Gasol, ότι έχει πλουραλισμό, όπως η ελληνική ομάδα. Είχαν απίστευτο πείσμα για το χρυσό και παρόλο που τελείωσαν το ημίχρονο με 20 πόντους διαφορά δεν χαλάρωσαν ούτε λεπτό, παρά μόνο λίγο στο 4ο δεκάλεπτο όταν ακούμπησαν την τριαντάρα.

Αδιαμφισβήτητα, ο Γιαννάκης έφτιαξε μια φοβερή ομάδα, με παίχτες που θα χαιρόμαστε να βλέπουμε τα επόμενα χρόνια. Αρκεί όλος αυτός ο περίγυρος να μην τους επηρεάσει. Αυτό το παιχνίδι των Ισπανών θα πρέπει να μας παραδειγματίσει, διότι με την έπαρση (που σκοπίμως καλλιεργείται συστηματικά ανάμεσα μας) κανένας δεν πήγε μακριά (βλέπε Dream Team). Εξάλλου όπως είπε κάποιος, οι μετριόφρονες και οι αφανείς στο τέλος δικαιώνονται.

Ετικέτες

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 0 comments
Πέμπτη, Φεβρουαρίου 09, 2006,1:17 π.μ.
Ακρόπολις 2006: Κάθε πέρσι και καλύτερα.
Μετά την περσινή επιτυχία του ράλι Ακρόπολις και την ανακήρυξη του σε ράλι της χρονιάς για το πρωτάθλημα του WRC, οι ιθύνοντες της ΕΛΠΑ όπως φαίνεται πήραν την ριψοκίνδυνη απόφαση να φέρουν, για πρώτη φορά, εξολοκλήρου τον Αγώνα στην Αττική. Το κατάμεστο Ολυμπιακό Στάδιο στη σούπερ ειδική ήταν το έναυσμα για ένα σαφώς πιο εμπορικό προσανατολισμό του αγώνα, στοχεύοντας πια στο ευρύ μη «μυημένο» κοινό. Με ειδικές διαδρομές στην Πάρνηθα, τα Γεράνεια, τον Υμηττό και service park στο Ολυμπιακό Στάδιο, ο αγώνας πια είναι «έξω» από την πόρτα μας. Η αστικοποίηση του Ακρόπολις είναι γεγονός πως θα προσφέρει ξενοδοχειακή πληρότητα, καλύτερη οργάνωση και έλεγχο του αγώνα και σαφώς μείωση κόστους. Επίσης, θα συμβάλει στο να πλημμυρίσουν όλες οι ειδικές με κόσμο, να γίνει το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, κυρίως για τα media, συνεπώς προβολή παντού, προσέγγιση περισσότερων χορηγών, αύξηση εσόδων και τελικά εκτόξευση της δημοτικότητας του ράλι. Κάτι που συνάδει με την πολιτική της FIA για «θεαματικό» WRC.

Από την άλλη όμως, ο «εγκλεισμός» του Ακρόπολις στην Αττική έχει και αρνητικές πτυχές που δεν μπορούν να αγνοηθούν. Πως αλήθεια θα χειριστεί η Οργάνωση την πρωτοφανή κοσμοσυρροή, που είναι δεδομένο ότι θα υπάρξει? Η FIA πως αντιμετωπίζει αυτή την προοπτική, αφού είναι γνωστό ότι η πολυκοσμία της φέρνει πάντα πονοκέφαλο? Εδώ γινόταν κάθε χρόνο χαμός στα πέριξ του Παρνασσού και ακύρωναν ειδικές διαδρομές γι αυτό το λόγο. Φανταστείτε τώρα που θα γίνουν όλα γύρω και μέσα στην Αθήνα. Αφήστε που η μετακίνηση μεταξύ των ειδικών θα φαντάζει αδύνατη, αφού οι δρόμοι θα είναι κάτι σαν συνέχεια της Κηφισίας και της Εθνικής. Άρα μια ειδική και πολύ είναι. Να δούμε τι απαγορεύσεις και περιορισμοί θα υπάρξουν.

Το κυριότερο για μένα όμως είναι ότι με μια τέτοια απόφαση χάνεται ουσιαστικά ο ιδιαίτερος και σκληρός χαρακτήρας που έκανε το Ακρόπολις ξεχωριστό τόσο για τους αγωνιζόμενους, όσο, κυρίως, και για εμάς τους θεατές. Αυτή η μαγεία, δηλαδή, που ωθούσε εσένα και την παρέα σου να πάρετε στην κυριολεξία τα βουνά, της Στερεάς και της Θεσσαλίας, για να ζήσετε ένα τριήμερο τη μοναδική φύση σε ρυθμούς WRC. Η Γραβιά, το Ελευθεροχώρι, ο Μπράλος, η Οίτη, οι Βωξίτες και οι άλλες «..απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς και άψογα σχεδιασμένες παραδοσιακές «ακροπολικές» διαδρομές της Ρούμελης, που όλοι έχουμε αγαπήσει και περιμένουμε με ανυπομονησία κάθε χρόνο» (όπως προλογίζει ο πρόεδρος της ΕΛΠΑ στο περσινό πρόγραμμα) αποτελούν παρελθόν. Κάποτε το Ακρόπολις διέσχιζε την Ελλάδα, από Πελοπόννησο έως την Καλαμπάκα. Τώρα, οι απαιτήσεις της σύγχρονης τηλεοπτικής πραγματικότητας μεταφέρουν τον αγώνα στα στενά όρια του νομού Αττικής και αποχρωματίζουν εντελώς το εθνικό προφίλ του Ακρόπολις.
Κυρ Χρήστο!, εκεί στον Πολύδροσο, μην μας περιμένεις για σουβλάκια φέτος. Το «ραντεβού» αναβάλλεται έπ’ αόριστον. Τα σέβη μου στον «Κουφοντίνα»! (σ.σ. ο γάτος μασκότ του καταστήματος)

Ετικέτες

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 0 comments
Τετάρτη, Ιανουαρίου 25, 2006,3:17 μ.μ.
Ντόπινγκ: η αποθέωση του αθλητισμού

Η συνέντευξη του Γερμανού καθηγητή Βέρνερ Φράνκε, στο περιοδικό Κ της Καθημερινής, για το ντόπινγκ και το κρατικό πρόγραμμα της Αν. Γερμανίας είναι όλα τα λεφτά!

Παραθέτω μερικά κομμάτια που ξεχώρισα:

«Όταν παρακολουθούμε αγώνες στην τηλεόραση και στο αγώνισμα των 400 μέτρων γυναικών εμφανίζεται ως παγκόσμιο ρεκόρ το 47’’6 της Μαρίτα Κοχ, τότε πρέπει να γελάμε. Δεν είναι δυνατόν να το πάρουμε στα σοβαρά, από τη στιγμή που τώρα πια ξέρουμε ακριβώς πόσα μιλιγκράμ Oral – Turinabol πήρε για να το πετύχει!»

«Μέχρι στιγμής καταδικάστηκαν μερικές εκατοντάδες άτομα...Δύο από τα άτομα αυτά,...και κάποιος δρ Ανσολντ, ο οποίος σήμερα εργάζεται στο αθλητιατρικό τμήμα της αυστριακής εταιρίας που παράγει το ποτό Red Bull, υπέβαλαν έφεση...»

«Στην IAAF τα ήξεραν όλα αυτά, αλλά για πολιτικούς λόγους επέτρεπαν να συμβαίνουν. Διεξάγονταν μερικοί έλεγχοι για τα μάτια του κόσμου. Οι δράστες ήταν παράλληλα ελεγκτές.»

«...Αν δεν γίνονται αιφνιδιαστικοί έλεγχοι σε απροσδόκητα μέρη, τότε δεν μπορεί να πιαστεί κανείς.»

«- Και ποιος πιάνεται στους ελέγχους ντόπινγκ; (σ.σ. ερώτηση δημοσιογράφου για τους ελέγχους που διεξάγονται κατά τους αγώνες)

Ή ένας ηλίθιος ή ένας άτυχος...»

«...Χώνουν ένα σωληνάκι με ξένα ούρα στον πρωκτό και μετά με ένα λάστιχο, το οποίο το κολλάνε στην κάτω πλευρά του πέους τους αφήνουν τα ούρα να ρέουν. Αυτή είναι η «ουγγρική παραλλαγή»...»

«...Από την άλλη υπάρχει το «κλασικό γερμανικό κόλπο». Σε μια ανθοδέσμη κρύβουν κολπικά προφυλακτικά με ξένα ούρα. Αυτά η αθλήτρια τα εισάγει γρήγορα στον κόλπο και μπορεί να τα σκίσει. Γι’ αυτόν το λόγο μερικές δρομείς μικρών αποστάσεων έχουν τόσο μακριά νύχια....»

«Ασχολούμαι με το τάδε άθλημα, γιατί μου αρέσει και όχι γιατί πιστεύω ότι υπάρχει ευγενής άμιλλα. Όχι, δεν υπάρχει ευγενής άμιλλα!»

«Τα μέσα παίζουν σε όλες τις χώρες ένα ρόλο αποβλάκωσης. Έχουν συμφέροντα. Θέλουν υψηλά νούμερα τηλεθέασης και έχουν συμβόλαια με τους διοργανωτές των αθλητικών γεγονότων.»

«...Όταν οι ποδηλάτες στο Γύρο της Γαλλίας βρίσκονται στη μέση της διαδρομής, δηλαδή στις Άλπεις, τότε δεν έχουν πια αποθέματα EPO (σ.σ. ουσία που αυξάνει τα ερυθρά αιμοσφαίρια). Έρχονται λοιπόν οι σύζυγοι τους με τα αυτοκίνητα τους στο βουνό για να τους ανεφοδιάσουν...»

«...Τους έβαλαν με τρόμπα αέρα στον πισινό, για να βελτιώσουν την κολυμβητική τους κατάσταση. 300.000 μάρκα για μια τέτοια βλακεία (σ.σ. χρηματοδότηση του Γερμανικού κράτους για τους Ολυμπιακούς του 1976).»

Και μερικά γνωστά άρθρα για το σκάνδαλο του εργαστηρίου Balco και τις «επιπλοκές» του.

Αλήθεια τι έγινε με το θέμα στην Ελλάδα; «ξεχάστηκε» τόσο γρήγορα? Ε, τελείωσαν και οι Ολυμπιακοί, δεν έχει και Στίβο τώρα, οπότε τι μας νοιάζει...άσε που έχουμε άλλα σκάνδαλα να ασχοληθούμε τώρα.

Τα ντοκουμέντα της σχέσης Τζέκου – Αρνολντ
Το φάντασμα της Balco στην Ελλάδα
Στα ίχνη της "καθαρής" a / b
Τα e-mail που καίνε a / b
BALCO timeline
BALCO scandal now a Grecian formula
Τα παλικάρια της THG - Είναι απίστευτοι αυτοί οι Αμερικάνοι!

Ετικέτες

 
posted by Iridium
Permalink ¤ 0 comments